Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

Zewnętrzne nagrody i kary w uczeniu się

Podobnie jak w innych teoriach uczenia się, wmocnienie odgrywa ważną rolę w teorii uczenia się społecznego sformułowanej przez Bandurę: zakłada on jednak, że wpływa ono na wykonanie, a nie na uczenie się. Rejestrując nagradzające lub karzące następstwa swych własnych działań lub działań innych, ludzie kształtują oczekiwania poznawcze dotyczące wyników określonych zachowań, a także tego, co muszą robić, aby osiągnąć pożądane rezultaty lub uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji. Wzmocnienie zaczyna kierować zachowaniem przede wszystkim przez to, że przewiduje się jego wystąpienie w przyszłości: jednostki regulują swe zachowanie stosownie do oczekiwanych przez siebie wyników, jakie ma ono przynieść.

Zewnętrzne nagrody i kary nie są jednak jedynym źródłem wzmocnienia. Wiele czynności jest regulowanych przez konsekwencje, jakie człowiek wymierza sam sobie. Ludzie wytwarzają własne wartości, które decydują o tym, jakich czynności wykonanie jest ważne, oraz osobiste normy zachowania. Te zinternalizowane standardy skłaniają ich do oceny własnych działań i do nagradzania lub karania samych siebie poprzez autoaprobatę lub autokrytykę. Gdy ludziom nie uda się sprostać wyznaczonym przez siebie standardom, podejmują oni zazwyczaj działanie korekcyjne, aby ulepszyć swe zachowania i podnieść je na możliwy do zaakceptowania poziom. Dzięki temu procesowi samokontroli zachowanie nabiera właściwości autoregulacyj- nych i nie jest już stale na łasce sił zewnętrznych. W ten sposób ludzie osiągają stałość i spójność swego postępowania i nie zmieniają automatycznie swych zachowań, aby uzyskać aprobatę lub uniknąć dezaprobaty tej grupy społecznej, w której zdarzyło się im znaleźć.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.