Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

Wykorzystanie urządzeń nauczających – dalszy opis

Kilka przykładów urządzeń uczących Znając niezbędne atrybuty maszyn uczących, potrafimy sobie wyobrazić wiele rozmaitych ich form. Ich rozpiętość jest duża – od bardzo prostych, w rodzaju urządzenia skonstruowanego przez panią Garret, do wysoce skomplikowanych systemów nauczania z udziałem komputera, takich jak opisany przez Atkinsona (1968) stanfordski system CAI. O’Leary i O’Leary (1972) piszą, że maszyny uczące mają rozmaite kształty i rozmiary. Mogą to więc być proste 5 B. F. Skinner The Technology of Teaching, New York, Appleton-Century-Crofts, s. 37-39, 1968. i tanie minimaxy składające się z plastikowej skrzynki, wałka i okienka odczytowego, ale także niezmiernie kosztowne (około 50 000 dolarów), mówiące maszyny do pisania O. K. Moore’a i zestaw komputerowy Suppesa i Atkinsona, który znajduje się w Stanfordzie lecz jego końcówki sięgają nawet do szkół nowojorskich. O’Leary i O’Leary dodają:

„Nauczanie Wspomagane Komputerowo (Computer Assisted Instruction – CAI) bywa wykorzystywane nie tylko w zwykłych klasach, ale i w szkołach dla nie słyszących, gdzie wizualne materiały komputerowe mają szczególną przewagę nad tradycyjnymi technikami nauczania. W Nowym Jorku około 24 000 uczniów pobiera telefonicznie lekcje arytmetyki od systemu CAI. System ten różni się pod jednym ważnym względem od programów omawianych wcześniej. Reaguje on mianowicie w sposób automatyczny na rodzaj błędów popełnianych przez dziecko, prezentując materiały korygujące właśnie ten błąd. Dopiero potem dziecku wolno powrócić do głównego programu”‚. Oczywiście może istnieć wiele rozmaitych odmian maszyn uczących. Równie oczywiste jest to, że różne są opinie na temat ich przydatności. Przyjrzyjmy się bliżej argumentom za i przeciw.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.