Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

WIEDZA NAUKOWA JAKO WYTWÓR SPOŁECZNY

Zazwyczaj uważa się, że naukowcy zajmują się „odkrywaniem” czy „dochodzeniem” do prawdy naukowej. Realistyczne spojrzenie na naukę skłania jednak do poglądu, że wiedza naukowa jest raczej tworzona niż odkrywana (Knorr-Cetina, 1981). Dyskusja o paradygmatach wykazuje ważność zbioru podstawowych założeń, pojęć i reguł metodologicznych, za pomocą których naukowiec podchodzi do swego zadania. Rodzaj pytań, jakie zadaje, w istotny sposób wpływa na przyszłe odpowiedzi.

Naukowcy budują teorie dotyczące natury rzeczywistości, a następnie szukają dowodów, które w jakimś stopniu potwierdziłyby te teorie. Na przykład: fizycy spekulowali na temat cząstek elementarnych (wchodzących w skład atomu, który niegdyś uważano za najmniejszą cząstkę materii) dużo wcześniej, nim mogli je „zobaczyć” lub zrozumieć znaczenie tego odkrycia. Później naukowcy opracowali techniki stwierdzania obecności i badania właściwości oraz wpływu tych cząstek.

Społeczny proces tworzenia wiedzy naukowej wymaga przekonania środowiska naukowego o słuszności danej teorii czy rezultatów badań. Wystąpienia na sesjach naukowych, nieformalny obieg sprawozdań i publikacje w czasopismach naukowych są elementami społecznego procesu tworzenia wiedzy naukowej.

Krótko mówiąc, nauka często jest mniej „zgodna z planem”, niż sugerowałby to jej końcowy produkt: wiedza naukowa. Jak dowodzi szereg studiów poświęconych laboratoriom naukowym (np. Knorr-Cetina, 1981: Latour i Woolgar, 1983), to, co wiadomo w nauce, jest wytworem intensywnych procesów społecznych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.