Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

Teoria J. Piageta

Samej teorii J. Piageta nie będziemy tu przedstawiać, gdyż zapoznamy z nią Czytelników w dalszych rozdziałach podręcznika. Warto jednak jeszcze raz podkreślić ogromny talent organizatorski J. Piageta, który umiał przyciągać do współpracy wielu utalentowanych ludzi i prowadzić szeroko zakrojone badania zespołowe i międzydyscypliname (brali w nich świat przedstawia, 1933): La causalité physique chez l’enfant, 1927: Le jugement moral chez l’enfant, 1932 (Rozwój ocen moralnych dziecka, 1987).

M J. Piaget, B. Inhelder Le développement des quantités chez l’enfant, 1941: La genese de la notion du hasard chez l’enfant, 1951: De la logique de l’enfant a la logique de l’adolescent, 1955 (Od logiki dziecka do logiki młodzieży, 1970): La genese des structures élémentaires. Classifications et sériations, 1959: L’image mentale chez l’enfant, 1966 i in. – B. Inhelder Le diagnostic du raisonnement chez les débiles mentaux, 1943 oraz liczne artykuły w czasopismach i większe rozprawy w publikacjach zbiorowych, np. w podręcznikach redagowanych przez P. H. Mussena.

Był wicedyrektorem generalnym UNESCO, przewodniczącym Międzynarodowej Unii Psychologii Naukowej i in. udział oprócz psychologów także logicy, fizycy, matematycy, przyrodnicy). Tym badaniom zespołowym zawdzięczamy olbrzymi dorobek naukowy „genewskiej szkoły” psychologicznej34.

Do znanych uczniów i współpracowników Piageta, rozwijających dalej jego teorię, należą – oprócz już wymienionych – Vinh Bang, kierujący obecnie, wspólnie z B. Inhelder, Instytutem Nauk Pedagogicznych w Genewie, Pierre G r e c o, obecnie zastępca dyrektora w Ecole des Hautes Etudes w Paryżu, H. Sinclair de Zwart, profesor Uniwersytetu Genewskiego i wielu innych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.