Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

Teoria Hulla skonstruowana została na wzór Euklidesowej geometrii

Zawiera 17 postulatów, które są ogólnymi stwierdzeniami dotyczącymi podstawowych procesów zaangażowanych w toku uczenia się. Z tych postulatów Hull wyprowadził w drodze dedukcji 133 różnorodne stwierdzenia, zwane teoremami. Teoremy poddawano weryfikacji empirycznej. Ustalenie, iż teorem jest prawdziwy, nie świadczy jednak o prawidłowości postulatu, z tego bowiem postulatu można wydedukować wiele teoremów, natomiast uzyskanie wyników sprzecznych z przewidywaniami na podstawie teoremu zmusza do rewizji postulatów. Nic więc dziwnego, że postulaty teorii Hulla ulegały zmianom, które autor wprowadzał w wyniku badań eksperymentalnych. Sformułowane one zostały niemal w ostatecznej postaci w 1943 r. w książce pt. Principles of behavior. W pewnym jednak stopniu zmodyfikowane one zostały nieco później. Znalazło to wyraz w drugiej jego książce wydanej w 1952 r. pt. A behavior system,, którą autor poświęcił zagadnieniu teoremów i ich logicznemu powiązaniu z postulatami. Hull, analogicznie jak Thorndike i Skinner, przypisywał w procesie uczenia się szczególnie dużą rolę prawu efektu, które interpretował jako redukcję popędu. Hull przyjmuje dwa rodzaje wzmocnień: pierwotne i wtórne. Wzmocnienie wtórne stanowi bodziec neutralny, który występując równocześnie z nagłym zredukowaniem popędu, nabrał właściwości wzmacniających.

Według Hulla, oprócz bodźców reakcję determinuje jeszcze bardzo wiele czynników, wśród których ważną rolę odgrywają czynniki wewnętrzne, niedostępne bezpośredniej obserwacji. Zwrócenie uwagi na procesy zachodzące wewnątrz organizmu oraz inne aspekty teorii Hulla, które omówimy nieco dalej, wskazują na powiązanie jej z teoriami poznawczymi. Hull uważa, że aby móc przewidzieć zachowanie osobnika, nie wystarczy znajomość bodźców i reakcji wykonywanych na te bodźce. Należy uwzględnić fakt, że zmienne niezależne (bodźce) oddziałują na zmienne zależne (reakcje) poprzez zmienne pośredniczące. Termin zmienne pośredniczące ma podobne znaczenie jak w interpretacji Tolmana – wyraża ich miejsce w strukturze teoretycznej. Pośredniczą one między zmiennymi zależnymi i niezależnymi. Są one konstruktem teoretycznym. Nie są dane w doświadczeniu bezpośrednim, lecz można o nich wnioskować na podstawie danych, które podlegają bezpośredniej obserwacji. Jakie są te dane wska- żuje poniższy schemat (rys. 56 – Hill, 1964), przedstawiający zależność pomiędzy trzema rodzajami zmiennych, o których powiemy później.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.