Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

TEORIA BODŹCA CZ. II

Proces warunkowania klasycznego stał się dla wielu amerykańskich psychologów środkiem umożliwiającym stworzenie psychologii obiektywnej, zajmującej się jedynie tym, co daje się zaobserwować. Przywódcą tego ruchu był John B. Watson (1916, 1925). Odrzucił on dominującą wówczas koncepcję psychologii jako nauki jedynej w swym rodzaju, której celem jest badanie struktury świadomości za pomocą introspekcji. Watson twierdził, że psychologia powinna badać zachowanie, posługując się tymi samymi rodzajami obiektywnych metod, co inne nauki przyrodnicze. Przyjął on pawłowowską zasadę warunkowania i połączywszy ją z koncepcjami, które rozwinął już wcześniej, przedstawił światu stanowisko, które nazwał behawioryzmem. Ten obiektywny i kładący nacisk na wpływ środowiska punkt widzenia stał się wkrótce typowy dla amerykańskiej psychologii i nawet dzisiaj wiąże się ściśle z najbardziej charakterystycznymi cechami psychologii tego kraju. W tym samym czasie, w którym miały miejsce te wydarzenia, Edward Thorndike (1911, 1932), wykazał, że ważną rolę w procesie uczenia się odgrywają nagroda i kara, a jego „prawo efektu” {law of effect) stało się jednym z kamieni węgielnych nowoczesnej teorii uczenia się. Pomimo ogromnego znaczenia wkładu Pawłowa, teoria uczenia się ze swym ogromnym naciskiem na obiektywizm, z podkreśleniem roli rygorystycznego eksperymentowania oraz z silnym zabarwieniem funkcjonalnym jest jedną z najbardziej „amerykańskich” teorii wśród wszystkich stanowisk rozpatrywanych w niniejszej książce.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.