Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

Silni cechują się większą stablinością ośrodków nerwowych

Istnieją fakty pozwalające twierdzić, że silni charakteryzują się większą labilnością ośrodków nerwowych (w znaczeniu Wwiedeńskiego) aniżeli słabi, wydzieleni na podstawie wskaźnika rytmu alfa (Niebylicyn, 1963 a). Ale przy niskiej labilności ośrodków nerwowych, sumowanie się pobudzenia w ognisku dominującym wywoływane jest jedynie bodźcami słabymi. Natomiast przy wysokiej labilności ośrodków nerwowych sumowania się pobudzenia w ognisku dominującym powstaje również w wyniku działania bodźców bardzo silnych (Uchtomski, 1950). Można przypuszczać, że ognisko dominujące czynności ubocznej nie ocenianej charakteryzuje się zdecydowanie mniejszą labilnością u słabych niż u silnych. Dlatego też u jednostek słabych pod wpływem bodźca silnego (ocena negatywna) osłabia się zdolność do sumowania się w ognisku czynności ubocznej i dominanta zostaje zahamowana. Tymczasem u silnych pod wpływem silnego bodźca (ocena negatywna) pobudzenie w ognisku czynności ubocznej sumuje się, w wyniku czego wzmacnia się dominanta.

Wreszcie ostatni fakt wymagający wyjaśnienia. Dlaczego u silnych w toku badania częściej wzmaga się wpływ dodatniej i ujemnej oceny na zmianę czasu reakcji ruchowej, podczas kiedy u słabych badanych zmniejsza się. Prawdopodobnie po zostaje to w zwiąęku z trzecią właściwością dominanty – bezwładnością.

Dominanta u jednostek silnych charakteryzuje się większą bezwładnością niż u słabych. Porównując dane niniejszej pracy z danymi z poprzednich badań, wyrabiamy sobie następujący pogląd na temat różnic typologicznych w właściwościach dominanty związanych z siłą układu nerwowego w zakresie pobudzenia.

W poprzedniej pracy (Mierlin, 1963) uzyskaliśmy dane pozwalające sądzić, że silni, kiedy mają do czynienia z zadaniem interesującym, różnią się od słabych większym sumowaniem się pobudzenia w ognisku dominującym. Fakty stwierdzone w obecnej pracy, pozwalają przypuszczać, że dzięki podwyższonej reaktywności słabi różnią się większą pobudliwością dominanty, tj. dominanta powstaje i nasila się przy krótszym działaniu bodźca (liczba ocen emocjonalnych). Z drugiej strony silni różnią się większą labilnością i stałością ogniska dominującego. W ten sposób powstaje następujący obraz różnic typologicznych we właściwościach dominanty.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.