Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

SEN I CZUWANIE – AKTYWNOŚĆ NIEMOWLĘCIA CZ. II

Noworodek prżez większość doby (15 -16 godz.) pogrążony jest we śnie lub w drzemce przerywanej krókimi okresami czuwania. Jego sert jest lekki i łatwo go obudzić, bez trudu też ponownie zasypia. Stopniowo wzrasta długość zarówno, okresów snu, jak i czuwania, przy czym ich cykl zaczyna stabilizować się w 3 tygodniu życia. Nowsze badania nad snem, w których stosowano technikę rejestrowania szybkich ruchów gałek ocznych, wykazały, że okresy snu wypełnione prawdopodobnie marzeniami sennymi (dreaming sleep) stanowią połowę długości trwania snu u noworodka, a tylko V czasu snu dziecka 2-letniego. Pozostały czas wypełnia sen głęboki. To zaskakujące zjawisko próbuje się wyjaśnić koniecz-

Ilością przygotowania wyższych ośrodków nerwowych niemowlęcia do odbioru ogromnej liczby informacji ze świata zewnętrznego14. Abstrahując od marzeń sennych, których istnienie we wczesnych fazach rozwoju trudno udokumentować, nie ulega wątpliwości, że oprócz faz głębokiego snu i okresów aktywnego czuwania, u niemowlęcia zachodzą także stany pośrednie, między jawą i snem. Próbowaiio ustalić kilka takich poziomów „czujności” na podstawie rejestracji ruchów ciała, mimicznych ruchów twarzy i innych przejawów motorycznych1S. Stwierdzono mianowicie, że niemowlę reaguje na bodźce zewnętrzne także w owych stadiach przejściowych, a nawet ich działanie jest wówczas silniejsze, niż gdy dziecko jest całkięm rozbudzone. Ogólna aktywność niemowlęcia, wyrażająca się w ruchliwości całego ciała lub jego części (np. ruchy warg, rytmiczne ruchy tułowia i kończyn) jest żywsza w warunkach minimalnej stymulacji zewnętrznej lub wiśceralnej.

Interesujących danych odnośnie do rodzajów aktywności w wieku niemowlęcym dostarcza praca M. Jacuńskiej-Iwińskiej15. Autorka obserwowała 30 niemowląt w wieku od. 5 do 7 mieś., wychowywanych w żłobkach i w rodzinach. Zastosowanie techniki próbek czaspwych umożliwiło jej pomiar aktywności niemowląt i obliczenie frekwencji poszczególnyeh rodzajów aktywności zależnie od środowiska wychowawczego. Tabela 7 ukazuje proporcje między aktywnością globalną (nieukierunko- waną), skierowaną na przedmioty lub osoby, a aktywnością ekspresyjną u badanych niemowląt.

Jak widzimy, charakter aktywności dziecka zależy w dużej mierze od środowiska wychowawczego. Niemowlęta w wieku ok. 6 mięs. wychowywane wyłącznie w rodzinie przejawiają w większym stopniu aktywność ukierunkowaną na przedmioty lub osoby z najbliższego otoczenia niż niemowlęta przebywające w żłobkach. Nieukierunkowana aktywność dzieci wychowywanych w żłobkach ma często charakter ruchów stereotypowych (ruchy wahadłowe głowy i tułowia), zaś ich czynności ekspresyjne (wyrażanie emocji pozytywnych lub negatywnych, a zwłaszcza wokalizacja) występują rzadziej niż u niemowląt w tym samym wieku, przyzwyczajonych do stałego kontaktu z dorosłymi.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.