Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

Rozłożenie uczenia się w czasie

Przy stosowaniu przerw ich optymalna długość zależy także od właściwości rozwojowych osobnika. Odnosi się to przede wszystkim do dzieci. Uczniowie klas niższych szybciej zapominają materiał szkolny i dlatego pożądane są dla nich krótsze przerwy niż dla uczniów starszych (Szardakow, 1959).

Dla rozłożenia uczenia się w czasie ważny jest nie tylko czas trwania przerw, ale również czas trwania kolejnych seansów uczenia się. Tak jak zbyt długie uczenie się bez przerw daje złe rezultaty, tak również zbyt częste stosowanie przerw bywa niekorzystne. Rozłożenie uczenia się na bardzo małe porcje prowadzi do złych wyników. Stwierdzono np., że skuteczność uczenia się wiersza przy rozłożeniu pracy na 10 dni obniżyła się prawie o pcłowę w stosunku do uczenia się w ciągu 3 dni (Szardakow, 1959). Podobnie jak istnieją optymalne długości przerw, tak istniej również porcje treściowe, które można uznać za najkorzystniejsze do realizacji w ciągu kolejnych seansów uczenia się, i optymalny czas trwania tych seansów. Wielkości te nie są stałe. W konkretnych warunkach można poznać je jedynie drogą eksperymentalną.

Stwierdzono w badaniach, że optymalny czas trwania kolejnych seansów uczenia się zależy nie tylko od rodzaju materiału, ale również od stadium uczenia się. Uczenie się wielu rodzajów materiału szkolnego jest najkorzystniejsze, jeśli pierwsze posiedzenie trwa dłużej niż następne. Na pierwszym posiedzeniu pożądana jest bowiem największa aktywność osobnika, jak najpełniejsze zrozumienie i prawidłowe zorganizowanie materiału: uchwycenie zależności wewnętrznych między poszczególnymi jego partiami oraz uchwycenie zależności między treściami aktualnie przyswojonymi a wiedzą i umiejętnościami nabytymi dawniej. W czasie początkowego zapoznawania się z materiałem tworzą się pierwsze związki, chodzi o to, aby były one całkowicie prawidłowe. Zadaniem późniejszych pcwtó- rżeń jest już w o wiele większej mierze tylko ich utrwalenie (Sząrda- kow, 1959).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.