Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

ORGANIZACJA RELIGII CZ. II

Wyznanie (denomination) to organizacja przypominająca Kościół, która jest dobrze zintegrowana ze społeczeństwem, ale nie przypisuje sobie wyłącznego prawa do prawdy religijnej. Jedną z cech szczególnych wyznania jest akceptacja prawa do pluralizmu w przekonaniach religijnych. Na ogół wyznania mają sformalizowane duchowieństwo i praktyki religijne traktują mniej emocjonalnie.

W pewnym sensie wyznania można uważać za duże sekty, które dostosowały się w określonym stopniu do społeczeństwa. Prezbiterianizm to wyznanie kalwinistyczne, na którego czele stoją starsi duchowni, nazywani prezbiterami.

Kult jest formą organizacji religijnej przejawiającą antagonistyczny stosunek do społeczeństwa, w którym funkcjonuje. W kultach, podobnie jak w sektach, przywództwo opiera się na charyzmie. Kulty często zmierzają do izolowania swoich członków od reszty społeczeństwa, uznawanego przez nie za zdemoralizowane.

Kulty dążą do zapewnienia swoim członkom całkowicie nowego stylu życia, różniącego się niejednokrotnie w sposób bardzo wyraźny od ich dotychczasowej egzystencji. Przynależność do kultu pociąga za sobą często znaczne przeobrażenia osobowości. Fakt ten w okresie ostatnich dwudziestu lat spowodował wzrost społecznego zaniepokojenia funkcjonowaniem kultów, a zwłaszcza ich zdolnością do „prania mózgów” (popularna nazwa tego, co socjologowie nazywają „resocjalizacją”: patrz rozdz. 6) osób młodych i wyalienowanych. Współcześnie funkcjonujące w Stanach Zjednoczonych kulty to np.: Medytacja Transcendentalna (TM), ruch prowadzony przez MaharishiMahesh Yogi i Zjednoczony Kościół Wielebnego Sun Myung Moon („Moonies”).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.