Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

OKRES PRZEDWERBALNY I WERBALNY

W okresie przedwerbalnym dzieci, których interakcje z innymi są elementarne, nie rozróżniają między tym, co jest jaźnią, a tym, co nią nie jest. Stopniowo, dzięki interakcjom z innymi, którzy nadają nazwy-etykiety dziecku i środowisku, dziecko zaczyna robić to rozróżnienie. Porozumiewanie się także zależy od innych, którzy „interpretują” (w istocie przypisując znaczenia) działania dziecka i nadają im nazwy za pomocą symboli werbalnych.

Kiedy dzieci rozwiną zdolność rozumienia i korzystania z komunikacji symbolicznej (języka i gestów), zaczynają aktywnie wpływać na swój rozwój. W okresie werbalnym poznawcze umiejętności dziecka rozwijają się w znacznym stopniu przez interakcję społeczną.

Zabawa. Wczesną formę tej interakcji Mead nazwał zabawą. W trakcie zabawy dzieci uczą się odgrywania innych ról niż swoje, choć w stosunkowo prosty sposób. Mogą, na przykład, odgrywać rolę matki karmiącej butelką niemowlę, a potem rolę niemowlęcia karmionego przez matkę. W ten sposób dzieci dowiadują się o istnieniu różnych ról społecznych, z których każda ma inny punkt widzenia.

Zorganizowana gra. Następny etap interakcji społecznej Mead nazwał zorganizowaną grą. Na tym etapie dzieci rozwijają umiejętność dostrzegania związku między wieloma rolami i traktowania odgrywanych przez siebie ról jako części większego systemu ról. Mead często przytaczał przykład gry w baseball, która uczy dzieci, że pozycja, jaką zajmują na boisku, jest powiązana z innymi pozycjami. Aby dobrze grać na swojej pozycji, dzieci muszą doskonale znać inne pozycje.

Rozwijając tę umiejętność, dzieci uczą się odgrywać role wielu innych i patrzeć na własne działania z punktu widzenia perspektywy tych ról. Spojrzenie na własne zachowanie z innego punktu widzenia ma ogromne znaczenie w rozwoju społecznej jaźni.

Uogólniony inny. Mead twierdził, że w późniejszej fazie rozwoju dzieci potrafią spojrzeć na siebie nie tylko z perspektywy konkretnej innej osoby lub roli, lecz także postrzegają siebie z punktu widzenia „wspólnoty” jako całości. W konsekwencji są zdolne do zrozumienia „zasad” kierujących ich działania- mi, a także działaniami innych uczestników „gry”, którą może być baseball lub samo życie. W przypadku gier dziecięcych działaniami kierują specyficzne przepisy, w życiu zaś, zasadami są, jak twierdzą socjologowie, normy i wartości (patrz rozdz. 3).

Mead nazwał tę perspektywę rolą „uogólnionego innego”. Rola ta uwalnia nas od wpływu konkretnych innych i sprawia, że robimy to, co uważamy za słuszne i właściwe, a nie to, co za słuszne i właściwe uważają rodzice czy inne konkretne osoby. Zapewnia także pewien poziom stabilizacji oraz społecznej kontrob naszych zachowań, które kierowane są przez standardy całej wspólnoty.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.