Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

Okres dorastania w psychologii radzieckiej – kontynuacja

Jednakże coraz lepsze i pełniejsze rozumienie skomplikowanego uwarunkowania procesów rozwojowych, prowadzące do kształtowania się wie- loczynnikowej teorii rozwoju (por. rozdz. III, D), pozwoliło psychologom radzieckim skorygować poglądy także na okres dorastania. Zgodnie ze sformułowaną przez S. L. Rubinsztejna zasadą, że „przyczyny zewnętrzne działają poprzez warunki wewnętrzne” u, zaczęto większą uwagę zwracać na kształtowanie się tych warunków i ich rolę w procesie dorastania.. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wiek dorastania – jakkolwiek nie musi być „kryzysem” czy „rewolucją” -stanowi w porównaniu z innymi okresami życia odcinek trudniejszy z dwóch względów. Zaburzenie równowagi nerwowej wywołane szybkimi zmianami fizjologicznymi w organizmie stwarza wyjątkowo sprzyjające podłoże dla powstawania konfliktów, zarówno wewnętrznych, jak i z otoczeniem, a sytuacja niepewności, związana z wyzbywaniem się dziecinnych form zachowania się na korzyść bardziej dojrzałego działania, sprzyja wytwarzaniu się napięć, utrudniających harmonijny przebieg procesu dorastania. Okoliczności te sprawiają, że nawet w bardzo pomyślnych warunkach wychowawczych wyrastają nieraz nieoczekiwane trudności. Przeobrażenia fizjologiczne stanowią więc niewątpliwie jeden z czynników zachwiania równowagi nerwowej i emocjonalnej w okresie dojrzewania: jednakże temu niezrówno- ważeniu sprzyjają w jeszcze większym stopniu skomplikowane formy życia w społeczeństwach cywilizowanych oraz niepomyślne indywidualne warunki środowiskowe i wychowawcze.

Nie lekceważąc więc sprawy dojrzewania biologicznego w omawianym okresie rozwojowym, kładzie się w psychologii radzieckiej w dalszym ciągu akcent na to, co jest dla tego okresu istotne – na dorastanie społeczne. Warunkują je konkretne stosunki społeczne, w jakich młodzież wzrasta, umiejętność organizowania aktywności młodzieży i kierowania jej działalnością w procesie wychowawczym. I jak wadliwy proces wychowawczy w domu lub szkole oraz źle ukierunkowana działalność młodego człowieka w wyniku braku opieki i wskutek nieodpowiednich wpływów (demoralizujące towarzystwo, nieodpowiednie filmy, widowiska i książki) mogą powodować trudności i zaburzenia rozwojowe, różne „kryzysy” i „bunty”, tak właściwe oddziaływanie wychowawcze, liczące się ze specyfiką rozwojową okresu dorastania, może przeciwdziałać niezrów- noważeniu nerwowemu, chwiejności emocjonalnej, łagodzić i rozładowywać napięcia, kierować zainteresowania i działalność młodzieży na tory społecznie pożądane, a dla jej rozwoju pożyteczne.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.