Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

NATURA JAŹNI I CZYNNIKI SOCJALIZACJI

Cooley (1902) pisał o Jaźni odzwierciedlonej” – naszym pojmowaniu siebie, które jest funkcją naszych reakcji na to, jak, wedle nas, postrzegają nas inni. Pogląd ten potwierdza znaczenie odgrywania roli innego w tworzeniu jaźni.

Mead traktował jaźń jako interakcję faz nazwanych mnie (me) i ja (/) (Ja przedmiotowe” i Ja podmiotowe”). Faza mnie jest fazą społeczną jaźni. Jest to zinternalizowany porządek społeczny uwypuklający stabilizację, przewidywalność i kontrolę społeczną. Razem z „mnie” działa ja – innowacyjna, twórcza i nieprzewidywalna faza jaźni. Jaźń jest w istocie dialogiem między Ja” i „mnie”. „Mnie” jest produktem społecznym, natomiast Ja” nie ma skonkretyzowanego związku ze społecznym doświadczeniem.

Jaźń jest więc rzeczywiście produktem interakcji między konkretną, niepowtarzalną jednostką a kontekstem społecznym. Każdy z nas inaczej pojmuje i interpretuje kontekst społeczny. Dlatego rzeczywistość społeczna jednej osoby nie musi być rzeczywistością kogoś innego.

„Ja” i „mnie” są odpowiedzialne za podmiotowość (ja) i przedmiotowość (mnie) jaźni oraz za znaczenie, jakie mają dla niej równocześnie wolność (ja), kontrola (mnie), zmiana (ja) i stabilizacja (mnie).

Socjalizacja jest skomplikowanym procesem obejmującym wiele jednostek, grup i instytucji społecznych. W pewnym sensie, elementy te są kanałami, przez które społeczeństwo wkracza w proces socjalizacji: są one, w istocie, aktywnymi przedstawicielami społeczeństwa jako całości. W tej części omówimy niektóre najważniejsze czynniki nieustannego dramatu socjalizacji.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.