Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

METODY PSYCHOLOGII SPOŁECZNEJ CZ. II

Na pierwszym miejscu wymienimy eksperyment grupowy, stosowany dotychczas chętnie zwłaszcza w ramach psychologii dziecka . Zewnętrzna forma takiego eksperymentu polega często na tym, iż poleca się pewnej grupie, np. klasie szkolnej, wykonać jakieś zadanie i śledzi się, w jaki sposób zadanie to zostanie przez grupę zorganizowane i wykonane. Gdy idzie o wpływ grupy na jednostkę, to postępuje się na przykład tak, iż takie samo zadanie wykonuje dana jednostka raz sama, a raz na oczach grupy.

Jako inną formę eksperymentu psychospołecznego wymienimy badanie jednostki lub grupy w tak zwanej standaryzowanej sytuacji. W sytuacji tej uwikłani mogą być np. dorośli, którzy wchodzą w pewien ściśle ustalony rodzaj kontaktu z dzieckiem. Jakieś specjalne przyrządy nie są tu niezbędne, eksperymentator może jednak posługiwać się, dajmy na to, lalkami czy pewnymi przedmiotami codziennego użytku znanymi dziecku. Jako przykład posłużyć mogą badania Marstona dotyczące introwersji i ekstrawersji u małych dzieciz.

Dziecko po wejściu do pokoju eksperymentalnego i po usunięciu zasłony znajduje się wobec eksperymentatora, który siedzi trzymając w ręku zabawkę i przez minutę nie zwraca uwagi na dziecko. Po upływie tego czasu zwraca na dziecko swój wzrok. Po dalszych trzydziestu sekundach uśmiecha się, a po następnych dalszych trzydziestu pyta dziecko: „Czy ty lubisz taką zabawkę?” (nazywając przy tym zabawkę, którą trzyma w ręku). Po następnych trzydziestu sekundach pyta: „Czy chciałabyś się tym pobawić?”, a po dalszych trzydziestu: „Możesz to zrobić. Przyjdź i pobaw się tym”. Jeżeli dziecko jeszcze się ociąga, eksperymentator zaczyna namawiać usilnie. Oczywiście, że wszystkie te następne fazy postępowania eksperymentatora są realizowane tylko wtedy, jeżeli dziecko nie zareaguje w którejś z nich, biorąc zabawkę do ręki albo uciekając z pokoju eksperymentalnego. Zależnie od tego, co zrobi i w którym momencie, zachowanie się jego podlega takiej czy innej ocenie. Ten sposób postępowania został już zastosowany przez szereg autorów z dobrym wynikiem. Ma on tę dodatnią stronę, że zbliża się do warunków życia codziennego i nie niepokoi dziecka jakąś sytuacją sztuczną, laboratoryjną. Oczywiście metoda ta w opisanej powyżej formie znajduje zastosowanie w odniesieniu do jednego tylko dziecka. Chcąc badać grupę musimy poddawać jej członków danej sytuacji kolejno.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.