Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

KIEROWANIE TWÓRCZOŚCIĄ CZ. II

Rozwój badań zespołowych przyczynił się do wzrostu zainteresowania dynamiką interakcji społecznych. Mówiliśmy już o tym, iż najbardziej płodni naukowcy są zwykle twórcami najbardziej wartościowych idei. Wyjaśnić to można tym, że w umyśle twórców większej liczby nowych teorii podstawowych powstają nowe kombinacje, co zwiększa możliwości ich twórczej pracy. Przy zespołowej pracy grupy ludzi nawet nie najwybitniejszych można oczekiwać lepszego rozwiązania problemu artystycznego lub naukowego niż wówczas, gdy będą oni pracować pojedynczo (da to zapewne więcej lepszych możliwości rozwiązań). Jako przykłady można podać dyskusję członków Rady Gminnej nad planem rozwoju miasteczka lub omawianie przez Komitet Konsultacyjny spraw dotyczących produkcji. Wysuwa się różne sugestie, które mają na celu podniesienie efektów twórczego myślenia w grupach artystów lub naukowców (jedna z technik nazwana została „sesją wspaniałych pomysłów”). Interesujący jest projekt rozdzielenia w czasie funkcji „twórczych” i „krytycznych”. W fazie początkowej członkowie grupy twórczej są całkowicie uwolnieni od krytycyzmu w stosunku do swoich pomysłów, wzmacnia się i zachęca do pracy wyobraźnię. Dopiero później twórcze idee poddawane są krytycznej analizie, po czym najlepsze pomysły są wybierane do zastosowania w praktyce. Przypuszcza się, iż ta metoda może uchronić wyobraźnię twórcy od hamującego wpływu konwencjonalnych poglądów i sztywnych nawyków myślenia. Rozwój badań zespołowych prawie na pewno będzie wpływał na zależność twórczych osiągnięć intelektualnych od procesu starzenia się: wspólny udział starszych i młodszych naukowców w zespole badawczym może dać znaczne korzyści dzięki połączeniu pomysłowości z doświadczeniem.

Badania eksperymentalne nad inteligencją twórczą, w których zastosowano testy „otwarte”, wskazują na podobny wpływ wieku jak obserwacje Lehmana (10). Zarówno ilość (ogólna liczba), jak i jakość (poziom) odpowiedzi na testy spada wraz z wiekiem, przy czym odpowiedzi bardzo dobre wykazują spadek szybszy.

Wysoka (choć nie całkowita) korelacja pomiędzy zdolnościami twórczymi (mierzonymi za pomocą testów „otwartych”) i inteligencją niespecyficzną jest jeszcze jednym dowodem na to, że istotną przyczyną spadku osiągnięć twórczych wraz z wiekiem może być obniżanie się inteligencji niespecyficznej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.