Fachowy psycholog z Kraków. Sprawdzona pomoc psychologiczna w Krakowie.

Eksperyment Morgana i Underwooda

Wyniki zgodne z takim przewidywaniem uzyskali Morgan i Under- wood (1950). W przeprowadzonym przez nich eksperymencie materiałem badań były pary przymiotników. W materiale początkowym i testowym użyto jako bodźców tych samych przymiotników. W 4 grupach osób badanych uczono się reagować na bodźce materiału początkowego przymiotnikami w różnym stopniu podobnymi do reakcji materiału początkowego. Reakcje różniły się pod względem swego znaczenia. Mierząc efekty uczenia się w 20 minut po wyuczeniu się materiału testowego, badacze stwierdzili, że hamowanie proaktywne zmniejszało się w miarę zwiększania podobieństwa reakcji. Na uwagę zasługuje fakt, że w tym samym eksperymencie uczenie się materiału początkowego nie utrudniało uczenia się materiału testowego (we wszystkich grupach stwierdzono transfer pozytywny, tym większy, im bardziej podobne były reakcje), utrudniało natomiast jego zapamiętanie. Wyniki te są niezmiernie interesujące, mogą bowiem sugerować, iż mechanizm transferu jest nieco odmienny niż mechanizm hamowania proaktywnego.

Liczba materiałów wyuczonych. Opierając się na wynikach badań nad transferem możemy przewidywać również, że stopień opanowania każdego z dwu kolejno uczonych materiałów będzie wpływał na wielkość wskaźników hamowania proaktywnego. Stopień opanowania materiału można zmieniać manipulując liczbą powtórzeń określonej serii lub liczbą powtórzeń odrębnych serii.

Badania, w których śledzono zależność hamowania proaktywnego od stopnia opanowania określonej serii, nie upoważniają do formułowania wniosków ogólnych. Prowadzono je w bardzo zróżnicowanych warunkach i uzyskiwano w nich niezgodne wyniki (Postman i Riley, 1959: Waters. 1942: Underwocd, 1945).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.